Persreacties

De Standaard der Letteren 30 mei 2002, (Karel Osstyn)

Wie houdt van mistige werelden vindt zijn gading in ’Calvados’, de nieuwe bundel van Elvis Peeters. Peeters’ verhalen verrassen door hun symbolische lading. Zijn teksten zijn toegankelijk en liggen duidelijk in de markt: de auteur krijgt geregeld opdrachten om teksten te schrijven voor muziektheaterproducties.

Ze hebben ook wel iets van luisterteksten, deze verhalen. Ze ademen een onwerkelijke sfeer. Peeters’ visionaire landschappen komen nu eens recht uit de Middeleeuwen, dan weer uit de jungle van een Zuid-Amerikaans of Aziatisch land waar een burgeroorlog woedt. Die abnormale settings roepen sterke innerlijke universa op: je vertoeft in een mentaal grensgebied, waar zich Beckettiaanse figuren ophouden die zich specialiseren in het wachten. Ze verspillen hun leven "met alleen maar te leven", ze worden teruggeworpen op dingen als "ademhalen, kauwen, verteren".

Het geaarzel van Peeters’ personages zorgt voor een vertragend effect en voor erotische spanning. Zo laat hij een hertog en een prelaat ijveren om een gravin naakt op een paard over het marktplein te laten draven, terwijl ze het er alleen maar om te doen is haar schoonheid te aanschouwen. een mooi staaltje van inzicht in de mannelijke begeerte, dat de schrijver verder nog illustreert met bewerkingen van het Daidalusthema, de mythe van de sirenen en ander klassiek materiaal. De liefde is te groot voor een mensenleven, zo luidt de boodschap, je blijft je erin verliezen. Al bij al verkoopt Elvis Peeter best diepe waarheden die goed floreren in het reservaat van zijn verbeelding. Voor de liefhebbers.