1982, Peeters staat met zijn Nederlandstalige punkgroep Aroma di Amore in de finale van de Rock Rally. Winnen deden ze niet, maar Aroma di Amore groeide snel uit tot een van de betere groepen van het land. Met deze groep maakte Peeters verscheidene platen, trad op in België, Nederland, Frankrijk (o.a. op het prestigieuze Festival Musique à Travers te Reims in 1986), Zwitserland en Spanje. Vanaf eind jaren tachtig is Peeters ook actief in andere muzikale projecten o.a. ‘Peeters en Angst’(1988), ‘De Legende’(1992) en ‘Schmoll’(2004).
->Discografie
“Na een tijdje bevredigde het schrijven en brengen van rocksongs niet echt meer en wilde ik met de taal wat meer doen. Ik begon spoken-wordachtige dingen met muziek te maken.” Sinds begin jaren negentig legde Elvis Peeters zich voornamelijk toe op het schrijven van theaterstukken, hoorspelen, verhalen en romans. Het werd de start van een duurzame, literaire samenwerking met co-auteur Nicole Van Bael.
Hun eerste theatertekst ‘Het uur van de aap’ kreeg in 1990 meteen een eervolle vermelding in het juryrapport van de Nederlandse Toneelschrijfprijs. In 1992 verschijnt de eerste verhalenbundel. In 1998 publiceren Peeters en Van Bael een eerste roman ‘Spa’. In 2000 haalt de verhalenbundel ‘Brancusi’ de long list voor de Gouden Uil. In 2005 verschijnt een tweede roman ’De Ontelbaren’. Het boek staat op de shortlist voor de Libris Literatuurprijs 2006 en de longlist voor de Gouden Uil 2006. In 2001 verschijnt Peeters z’n eerste kinderboek ‘Meneer Papier gaat uit wandelen’ met tekeningen van Gerda Dendooven, gevolgd door ’Meneer Papier is verscheurd’ en ’Meneer Papier en zijn meisje’.
In 2007 vertaalt Peeters het meesterwerk ’Spoon River Anthology’, 245 gedichten van de Amerikaanse dichter Edgar Lee Master. In 2008 verschijnt Peeters zijn eerste dichtbundel ’Dichter’. In april 2009 verschijnt ’Wij’, een rauwe nietsontziende roman over acht jongeren die ontdekken hoe machtig hun lichaam is."WIJ intensivieert de waarneming, verruimt de blik en biedt het beste wat je van literatuur mag verwachten", aldus De Volkskrant.
->Bibliografie
"Proza, lyriek en toneel, bij Elvis Peeters gaan ze haast naadloos in elkaar over binnen een enkele schriftuur.” schrijft ‘Tijd Cultuur’in 1999. “De intentie waarmee je zijn teksten leest, lijkt wel bepalend te zijn voor de literaire categorie die je erin ontdekt.” Het resulteert in een lange lijst theatervoorstellingen die gemaakt werden met teksten van Elvis Peeters. Zo draagt het boek ‘Spa’ het label ‘roman’ maar voor de theatermakers van Malpertuis was het interessant toneelmateriaal. Actrice An De Donder maakte in opdracht van het Muziek Lod de theaterproductie ‘De ontmoeting met een mens is altijd afmattend’, een voorstelling waarin twee verhalen van Elvis Peeters in elkaar verweven werden.
->Theater
“Hij beloofde ‘literatuur met de kracht van een concert, een concert met de subtiliteit van literatuur’. Hij houdt woord.” schrijft De Morgen in 2003 naar aanleiding van de voorstelling ‘La Maison Bleue’. Elvis Peeters opereert vaak in het grensgebied tussen muziek, theater en literatuur. De zielen van de rocker, de schrijver, de performer en theaterman leven bij hem in één borst. Elvis Peeters putte uit zijn ervaring als rockmuzikant en zijn vertrouwdheid met het muziekmilieu om aan zijn toneel- en hoorspelteksten muziek toe te voegen. Hij realiseerde, samen met Nicole Van Bael en talloze muzikanten en acteurs, voor de VRT verschillende luisterspelen o.a. ‘De Steen’, ‘Catlyne Janssen, 1642’, ‘Jazz’ en ‘Nooit Meer Slapen’. Samen met de muzikanten Gerrit Valckenaers en Koen Van Roy maken Elvis Peeters en Nicole Van Bael ‘Beste luisteraars’, ‘La Maison Bleue’, ‘De Ontelbaren’ en ’Het paard van Nietzsche’. Voorstellingen die het best omschreven kunnen worden als ‘een literair concert’. Elvis Peeters leest voor uit eigen werk, de muziek voegt er een extra dimensie aan toe.